Թեև իշխանությունները շարունակ ներգնա տուրիզմը խթանելու քայլեր են ձեռնարկում, Հայաստանի քաղաքացիները նախընտրում են նույն գումարով ավելի որակյալ հանգիստ անցկացնել արտերկրում:

Նրանք, ովքեր Հայաստանում հանգիստն անցկացնելը համարում են պակաս մատչելի, նախընտրում են Թուրքիայի և Վրաստանի ծովափնյա հայտնի հանգստի գոտիները:

Հինգ հայ երեխաներ, որոնց շաբաթներ անց սպառնում էր կուրությունը, այժմ բնականոն կյանքի հնարավորություն ունեն` շնորհիվ մի քանի արտասահմանցի և տեղացի բժիշկների մարդասիրության ու նվիրումի, ինչպես նաև այն բարերարների օգնությամբ, որոնք գուցե երբեք չիմանան, թե ինչպես է իրենց բարեգործությունը փոխել մարդու կյանքը:

Այս երեխաների առողջացումը պատահականությա՞ն, թե շրջահայացության արդյունք էր` չգիտենք, սակայն համոզված ենք, որ ժամանակի ճիշտ ընտրության և բարի մտադրությունների արդյունքն է:

Երուսաղեմի Հին քաղաքի հայկական թաղամասին բնորոշ բացառիկ խաղաղությունն ու ընդարձակ տարածքը և´ օրհնանք են, և´ անեծք: Հին քաղաքում հող ձեռք բերելն ու դրա սրտում գեղեցիկ Սուրբ Հակոբ վանքը կառուցելը շատ բան է ասում կովկասյան այս փոքր էթնիկ համայնքի կարողությունների մասին, որը փորձել է պաշտպանել պարսպապատ սուրբ քաղաքն ունենանալու արտոնությունը` շնորհված օսմանյան սուլթանների կողմից. այսպիսով վերջիններս հույս ունեին փոքր-ինչ զերծ մնալ կրոնական թշնամանքից:

Արա Հարությունյանը փոխում է ոստիկանի խիստ, հաճախ կոպիտ և անտարբեր կերպարի ընկալումը հասարակության մեջ:

«Շող» գեղագիտական ստուդիան, որտեղ նա հասարակական աշխատանք է կատարում, թեև Երևանի Կենտրոնի ոստիկանական բաժանմունքից շատ հեռու չէ, սակայն մի ամբողջ աշխարհ է բաժանում նրան իր հիմնական աշխատանքից:

20-ամյա Լուսինե Հունանյանը հարսանեկան զգեստը փորձում է այնպես հագնել, որ տոնական սանրվածքը չքանդվի: Նրան օգնում են ընկերուհիները, և հարսանեկան ճերմակ զգեստը վերջապես գրկում է Լուսինեի գեղեցիկ մարմինը:

«Մենք այս հասարակությանն ապացուցելու խնդիր ունենք, որ մենք էլ կարող ենք լավ հարս, ընտանիքի կին ու մայր դառնալ, ինչպես սովորական ընտանիքներում մեծացած աղջիկները»,- ասում է հարսնացուն:

46-ամյա Նվարդ Մանուկյանը վարպետորեն մասերի է բաժանում մեկ ամբողջական հավը` չախոբիլի պատրաստելու համար:

Ավանդական վրացական չախոբիլին, որի հիմնական բաղադրամասերը հավի միսն ու սոխն են, հայկական խոհանոցում ամենահաճախ պատրաստվող կերակրատեսակներից է:

Սյունիքի լեռներն ասես թրով կտրած լինեն: Նրանք վեր են խոյանում հպարտ ու խրոխտ`մեջք մեջքի տված:

Միջազգային նշանակության միակ ճանապարհը, որ տանում է դեպի Իրան, անցնում է հենց այս լեռների խորհրդավոր ոլորաններով: Այդպիսի մի ոլորան անցնելուց հետո հայտնվում է լեռներով ու անտառներով գրկախառնված Լեռնաձոր գյուղը: Այստեղ տներն ասես կախված են լեռների լանջերից:

Թասի մեջ լցրած բլղուրի հատիկները թրջվում են ջրով: Փայտե շերեփով խառնելուց ջուրն ավելի է տարածվում հատիկների մեջ: Բլղուրը խոնավանում է, թասի հատակին աննշան ջուր է մնում:

«Պետք է հատիկները լավ շաղախել, որպեսզի բլղուրը ջուրը լավ ուտի: Իհարկե, ավելի լավ է ձեռքով շաղախել` խոնավությունը ճիշտ զգալու համար»,- ասում է 36-ամյա Հասմիկ Մկրտչյանը:

Զիվորական անթերի կարգուկանոն է տիրում 36-ամյա Հասմիկ Մկրտչյանի խոհանոցում` վայր ամեն ինչի համար, որտեղ ամեն ինչ իր տեղում է:

Թափանցիկ թասերում բրինձն է, բլղուրը (խաշած, աղացած ձավար), մածունը, քուֆթան: Նա անցնում է գործի:

Երբ 18 տարի առաջ այս օրը խիզախ հայորդիները կազմ ու պատրաստ էին հարձակումից առաջ, որը բեկումնային էր լինելու Արցախյան պատերազմում, շատերի մտքում թերևս Հայրենական մեծ պատերազմում իրենց պապերի տարած հաղթանակն էր:

1992 թ. մայիսի 8-ի վաղ առավոտյան` 47 տարի անց այն բանից հետո, երբ հայերը Բեռլինում Քոչարի պարեցին Եվրոպայում Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթական ավարտի առթիվ, լավագույն հայ զինվորները սկսեցին գրոհել Շուշին` Ադրբեջանի վերահսկողության տակ գտնվող Ղարաբաղի մայրաքաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա տեղակայված ռազմավարական նշանակության քաղաքը: Մեկ օր անց Ստեփանակերտի և մոտակա գյուղերի խաղաղ բնակչությանը կրակի տակ պահող ադրբեջանցիների ռազմական հզոր հենակետը ընկավ` դուռ բացելով Արցախյան պատերազմում հայերի հետագա հաղթանակների համար: